Breezy Rodio 13/12

  geannuleerd /canceled
Breezy Rodio

Fabrizio ‘Breezy’ Rodio is, zoals zijn naam doet vermoeden, van Italiaanse komaf. Je mag hemzelfs Romein noemen… Inwoner van (het moderne) Rome dus. Maar al op jeugdige leeftijd trok hij naar de States om daar zijn passie te beleven. En die betreft, dat kan u raden, de blues. Eerst speelt hij nog gitaar in bands in Manhattan en Queens, maar al na een jaar verlaat hij New York en trekt hij naar de stal…naar Chicago dus. Daar trekt hij meteen de aandacht van wie er toe doet in de blues. Aan zijn stijl zal het niet liggen: doet denken aan B.B. King, Albert King, T-Bone Walker, uitstekende rolmodellen, daar twijfelt niemand aan. Niemand minder dan Guy King neemt de jongeman onder zijn hoede. In 2007 wordt Breezy gitarist bij bluesgitarist Linsey ‘The Hoochie Man’ Alexander (°1942) Ook dat is een op termijn lonende zet. Hij werkt mee aan Alexanders ‘If You Ain’t Got It’ (2010), ‘Been There Done That’ (2012) en ‘Come Back Baby’ (2014) Hij wordt zelfs leader van Alexanders band. 

Maar daar houden de aspiraties van Breezy niet op. Hij wordt een ‘regular’ in een reeks bluesclubs die hem in de praktijk maken tot een echte Chicago man. Hij wordt ene vertrouwde figuur in clubs als Rosa’s Lounge, Blue Chicago en Buddy Guy’s Legends. Hij speelt met zowat iedereen op de sien. We besparen u deze waslijst. Laten we zeggen dat de lijst met lieden met wie hij niet speelt, beduidend korter is. Talentrijke Rodio speelt meerdere jaren op het Chicago Blues Festival. Maar tegelijk toert hij in het ‘buitenland’, in Canada, Mexico, Brazilië, Japan, uitgebreid ook in Europa. Daar zien we hem een aantal jaren geleden al aan het werk. 

Natuurlijk horen daar platen bij van eigen hand. Met zijn debuut zit het meteen goed: op ‘Playing My Game Too’ (2011) spelen gitaristen Lurrie Bell, Dave Herrero en Rockin’ Johnny, mondharmonicaspeler Blly Branch, bassist Bob Stroger mee… naast Linsey Alexander en Guy King, een ware sterrenparade. Lovende kritiek vallen ook opvolger ‘So Close To It’ (2015) ten deel. Zijn derde ‘Sometimes The Blues Got Me’ (2018) laat een topper horen die werkelijk àlle facetten en alle stijlen van de Chicago blues beheerst en tot uitdrukking weet te brengen, als songschrijver, zanger en gitarist. 

In 2019 doet hij Swing Wespelaar aan, meer bepaald op zondag 18 augustus. Het is het jaar dat ‘If It Ain’t Broke Don’t Fix It’ (Delmark) uitkomt. Breezy Rodio illustreert hoe een outsider, precies doordat hij zich als ‘vreemde luis’ moet bewijzen, boven zichzelf uitgroeit en de hoogste toppen scheert in zijn geliefkoosde genre. Maar zonder het aangeboren talent zou het natuurlijk helemaal niet kunnen. Toch zijdelings even vermelden dat dat talent zich niet beperkt tot de blues: met een ander project, The Coolers, heeft hij zich gestort op… roots reggae, iets waar hij naar verluidt ook al in uitblinkt! 

Antoine Légat

Line-up

Breezy Rodio (zang, gitaar)
Will Jacobs (bass)
Quique Gomez (harmonica)
Pascal Delmas (drums)