Concertverslag: Lisa Otey
Datum: 27 maart, 2006
Auteur: Patrick Lagae

Bij het betreden van de club, amper enkele passen ver in de inkomsthal en net te laat om de aanvang van het concert bij te wonen, is het de fluwelen zachte stem van Lisa Otey (Tucson, AZ) ( www.owlsnestmusic.com/lisaotey ) die onmiddellijk mijn aandacht trek, dit nog voor ik een glimp van het podium heb opgevangen. Het jazzy ‘Crazy Harry’, een song uit de vorig jaar in juni opgenomen CD ‘Trio’, waart als een fladderende, veelkleurige vlinder over de hoofden van de aandachtig luisterende toeschouwers heen. De club is aardig volgelopen, net niet te vol om aan gezelligheid in te boeten. En aan die knusse sfeer was er hoegenaamd geen gebrek, de Banana Peel (www.bananapeel.be)  is dan ook een locatie bij uitstek om een voorstelling met een hoog gehalte aan intimiteit, wat Lisa zonder twijfel teweeg brengt, op te bouwen en vooral in stand te houden. Lisa Otey is een ‘crowd pleaser’ pur sang, met haar sympathieke, ontwapende glimlach weet ze moeiteloos het publiek te bespelen, een publiek dat haar met een spontane feedback beantwoord.
Het trio neemt nauwelijks de helft van de beschikbare ruimte op het podium in, helemaal rechts zit Lisa achter de piano, met de rug naar haar ritmesectie, bestaande uit Harm Van Sleen (contra bas) ( http://home.hetnet.nl/~h.van.sleem/ ) en Fabrice Bessouat (drum, percussie) ( www.fabricebessouat.com/ ), gelijk een cocon ingekapseld in de nasleep van hun ‘leading lady’. Onder deze bezetting werd vorig jaar de CD ‘Trio’ in Arizona opgenomen, bestaande uit 11 -overwegend jazzy- nummers, die, netjes uitgesmeerd over de hele avond en afgewisseld met oudere nummers, stuk voor stuk de revue passeren.
Lisa laat bijzonder veel speelruimte aan haar begeleiders, meermaals valt hen de gelegenheid te beurt om zowel hun kennis van het bespeelde instrument alsook hun speelse muzikale fratsen ten toon te spreiden. Zoveel amusement onder de muzikanten op een podium maak je maar zelden mee. De opbouw van de set omvat frivole, humoristische, hilarische, uitbundige, uitdagende, opgewekte en vrolijke noten, gebalanceerd met ijzige, adembenemende passages van uiterst fragiele porseleinen intermezzo’s bestaande uit ingetogen, emotionele songs waarbij het publiek roerloos en muisstil de met zachte, zwoele stem gebrachte teksten ondergaat. Sporadisch haalt ze echter ook krachtig uit, waaruit eens te meer blijkt hoe sterk ze vocaal wel is. Op basis van de overwegend rustige nummers uit ‘Trio’ kunnen we hier spreken over een luisterconcert, netjes gesponnen uit jazz nummers, ballades, boogie woogie en een zeldzame blues song. Dat ze, naast een zangtalent, ook een piano tovenaar is, bewijst ze op nummers als ‘Boogie in 3’ en ‘I Want You To Be’.
Tussendoor een welgemeend proficiat richting Banana Peel ter gelegenheid van hun 40 jarig bestaan, een smaragden jubileum waar we vast en zeker nog meer zullen over horen in de loop van dit jaar.
Het tweede deel, na een pauze van een half uur, is iets krachtiger in vergelijking met het eerste gedeelte. We onthouden zeker het bluesy ‘Scratch My Itch’ (van de CD ‘Gimme Some a Yo' Sugar!’) en ‘Hard Workin’ Woman’ (op gelijknamige CD). Tijdens een lang uitgesponnen ‘My Funny Valentine’ verwerkt ze de hele CD onder de vorm van een sampler, een bijzonder knappe vertoning. Halfweg deze set haalt Lisa een eerste ‘special guest’, genaamd Diane VanDeurzen, op het podium, van wie ons de ‘glinsterende’ glimlach tijdens haar timide zangmomenten op het nummer ‘Do It Again’ van Marilyn Monroe niet ontgaat.
Deze keer kan de klok van elf ons niet deren, Lisa en haar band mogen vrijuit bisnummers aaneenrijgen, zoals het tedere ‘Summertime’, gevolgd door een stevige boogie in het gezelschap van Mr. Boogie Woogie (www.mrboogiewoogie.nl ), om vervolgens af te ronden met een goddelijke gospelsong.
Na afloop zie ik voornamelijk tevreden gezichten. Een rij wachtenden staat klaar om voor eeuwig vastgelegd te worden met Lisa Otey of voor het signeren van de pas verworven CD.