Concertverslag: Magic Slim & The Teardrops (voorprogramma: Maxwell Street)
Datum: 21 maart, 2006
Auteur: Steven Devos


Banana Peel slaagt er nog maar eens in een memorabele gast  naar Ruiselede te halen.  Dit keer zijn Magic Slim & The Teardrops nog een keertje van de partij.  Als opwarmer krijgen we Maxwell Street.
Het voorprogramma is binnen het Belgische blueswereldje lang geen onbekende meer.  Tegenwoordig laat frontman Marino Noppe (gitaar, zang) zich omringen door Bert Deschamps (mondharmonica), Danny De Gelder (bas) en Thierry Stievenaert (drums).  Het zijn stuk voor stuk klassemuzikanten, zelfs de mannen van Magic Slim steken hun bewondering achteraf niet onder stoelen of banken.  Gedurende een klein uurtje krijgen we een sterk opgebouwde set  vol boogies, shuffles en slides zoals we die van hen gewoon zijn.
Om even over half negen is het tijd voor de headliner van de avond.  Het talrijk opgekomen publiek komt van heinde en ver om toch maar eens die dekselse Magic Slim aan het werk te kunnen zien.  Hij is nog één van de weinige muzikanten die de gloriedagen van de blues meemaakte en regelmatig neerstrijkt op het Europese continent. 
Hij werd geboren als Moris Holt op 7 augustus 1937 in Grenada, Mississippi.  Op jonge leeftijd speelde hij piano maar bij een ongeluk verloor hij zijn rechterpink.  Van dan af was hij genoodzaakt om naar een ander instrument over te schakelen.  Zijn grote liefde werd uiteindelijk de gitaar.
Magic Slim kennen we als een bonk van kerel met een heel eigen sound.   Die sound is ruw en energiek, zeg maar ongepolijst en vrij van geavanceerde technische bewerkingen.  In een studio worden zijn nummers  dan ook meestal in één keer opgenomen.
Vanavond zijn we maar wat blij om deze blueslegende nog eens terug te zien.  Door de tand des tijds gaat alles al iets moeizamer maar dat merken we niet aan zijn muziek, integendeel zelfs.  Die wordt er alleen maar beter op, nòg doorleefder kan je stellen.  Zijn companen zijn dit keer John McDonald (gitaar, zang), Chris Biedron (bas) en Vernal Taylor (drums).
Na een verwelkoming door The Teardrops komt Magic zijn maten vervoegen.  Hij opent vrij rustig met Good Lovin’ Baby .  Vervolgens krijgen we een lekker vettige set.  Zo krijgen we Walking Down Broadway , een nog vrij rustig nummer, maar evengoed het verradelijke Please Do Have Mercy, Shame en Pretty Blue.
Na de korte onderbreking gaan de heren verder op hun elan.  We krijgen dan iets meer de klassiekers zoals I’m A Bad Boy, Since I Met You Baby, Sitting Here Thinking en Mama Talk To Your Daughter.  Kortom, stuk voor stuk pareltjes.
Eens elf uur komt huisbewaarder Franky even het podium op.  Gezien het memorabel concert laat hij Magic Slim en zijn maats nog een eindje verder doen.  We zijn hem andermaal dankbaar.