Concertverslag: Melvin Taylor & The Slack Band + Chico Banks
Datum: 8&9 januari 2001
Auteur: Steven Devos




Melvin Taylor wordt geboren op 13 maart 1959 in Jackson, Mississippi en groeit op in de West Side van Chicago. Via zijn oom Floyd Vaughan komt hij in contact met de muziek van Muddy Waters, Jimmy Reed, Lightnin' Hopkins, B.B. King, Albert King en Jimi Hendrix.  Op zijn vijftiende debuteert Melvin met The Transistors; een band in de stijl van Earth, Wind & Fire.  In 1981 komt hij naar Europa samen met Pinetop Perkins en Willie “Big Eyes” Smith in The Legendary Blues Band.  Halfweg de jaren tachtig formeert Melvin The Slack Band; een powertrio in de stijl van The Jimi Hendrix Experience en Cream.  Intussen ontdekt hij ook de jazz-gitaristen Kenny Burrell, Wes Montgomery en George Benson.  Taylor staat in 1986 op de affiche van het Chicago Jazz Festival en in 1987 deelt hij het podium van het Chicago Blues Festival.  In 1995 volgt er een platencontract bij Evidence, dat zowel zijn oudere platen als zijn nieuw materiaal uitbrengt.

Chico Banks wordt op 7 maart 1962 geboren in Chicago, Illinois. Op zijn veertiende covert hij reeds songs van o.a. The Isley Brothers en The Ohio Players. Hij wordt echter een aanhanger van George Benson en Wes Montgomery.  Johnny Christian wijst Banks de weg naar de bluesclubs van de West Side en het is juist daar dat hij Melvin Taylor ontmoet.  Begin de jaren tachtig komt ook Chico naar Europa in The James Cotton Band. Zijn reputatie levert hem werk op bij ondermeer Buddy Guy, Otis Clay, Little Milton, Magic Slim en Junior Wells.

The Slack Band is vandaag voor de vijfde maal te gast in de Banana Peel. Het gezelschap krijgt de eer het openingsconcert van de 21e eeuw en het 3e millennium te spelen in de 35-jarige bluesclub!  Tijdens een bijna drie uur durend spektakel krijgen zowel Melvin Taylor als Chico Banks ruimschoots de kans om hun vingervlugheid te demonstreren. Alle songs krijgen een XXL-versie; rijkelijk voorzien van wervelende gitaarsolo's.  Een greep uit de titels: ‘Tin Pan Alley', ‘All Your Love', ‘T-Bone Shuffle', ‘Tequila', ‘The Thrill Is Gone' en ‘Superstition'.  De muziek van Taylor is een mix van jazz, blues en rock. Zelf noemt hij dit “dressed up blues”.  Waar Taylor scoort op de techniek, haalt Banks het op de feeling. Zijn gitaarspel is een mengeling van soul, funk, blues en rock.  Milanees Diego Lopez op drums en bassist Ricky Nelson weten als een voleerde ritmesectie hun broodheren te sturen langs de helse tempowissels en de talloze intermezzo's.  Melvin Taylor eindigt om 23u30 met zijn versie van “Star S pangled Banner”.

Dit kwartet kent zijn voor- en tegenstanders. Sommige bluespuristen hebben moeite met de mix van zoveel stijlen. Wij behoren tot de aanhangers van deze electrificerende jazz-blues-rock. Taylor en Banks behoren ontegensprekelijk tot de beste hedendaagse gitaristen. Deze band is een van de weinigen die erin slaagt om zowel Benson, Hendrix als Vaughan techisch perfect te brengen. Ons is meteen duidelijk waarom Melvin Taylor zowel Mick Jagger, Jimmy Page, Robert Plant als The Black Crowes tot zijn adepten mag rekenen.

Steven Devos, Wakken Transcriptie : Frank Devos 200-01-14