Concertverslag: Leon Blue
Datum: 4 september 2006
Auteur: Steven Devos

Het verlof is voor de meesten onder ons voorbij.  Scholen openen terug hun deuren.  Het verenigingsleven en de clubs herleven.  Dat betekent evenzeer dat het startsein voor het najaarseizoen bij Banana Peel niet kan uitblijven.  Dit najaar bestaat Banana Peel overigens veertig jaar en dat moet uiteraard gevierd worden.  Huisvader Franky programmeerde dan ook het keur van de bluesscene om deze gebeurtenis luister bij te zetten.

Deze avond gaan we van start met een eerste klepper, nl. Leon Blue.  Bepaald geen ronkende naam zult u zeggen, de kans is echter groot dat u hem wel van ergens kent.  Leon Blue was veertien jaar lang de pianist van Ike en Tina Turner.  Daarna was hij ook nog te vinden aan de zijde van Albert Collins, Lowell Fulson, Albert King en jawel ook B.B. King.  U heeft het al begrepen, deze 75-jarige kan intussen een indrukwekkend cv voorleggen.  Vanavond laat hij zich omringen door Jean-Pierre Duarte (gitaar), Vincent Talpaert (bas) en Simon Boyer (drums).

De set begint vrij rustig met ‘I’ve Been Searchin’’.  Het gaat verder met een al even soul-getint ‘I Can’t Stop Lovin’ You’.  Wanneer de motor wat opgewarmd is komen er al iets swingender classics als ‘I Go Down To New Orleans’ en ‘Sweet Home Chicago’ aan bod.  De rondreis gaat nog wat verder tot zowat alle muzikale steden aangedaan zijn.  Na de vermoeiende trip komen we even tot rust op ‘Since I Met You Baby’ tot we terug de trein op kunnen met ‘Honky Tonk Train’.  Op ‘Come On Over’ van die ene Jerry Lee Lewis wordt het zowaar broeierig heet.  De ambiance zit er duidelijk in en op ‘She Wanna Sell My Monkey’ mogen we allemaal meezingen.  De pauze dient zich net op tijd aan.

Na die gebruikelijke onderbreking gaan Leon en zijn maats terug rustig van start met ‘Shake A Hand’.  Verdere opwarming hoeft uiteraard niet meer.  De gekende klassiekers zoals ‘I Got A Woman’ en ‘The Things I Used To Do‘ volgen elkaar snel op.  Eens op kruissnelheid noteren we nog ‘Rollin’‘ en ‘Missin’ Around’ van die andere pianolegende Ray Charles.  De klok blijft intussen ook niet stilstaan… maar voor we huiswaarts keren krijgen we nog een intiem nummer voor een moedig iemand uit het publiek.  Als bisnummer serveren de heren ‘I Got A Whole Lotta’.  We zijn helemaal voldaan.

Leon Blue mag dan wel geen eigen werk mee hebben de man kan meer dan een serieus stukje piano spelen.  Het publiek vermaken vormt al evenmin een probleem.