Concertverslag: Norbert Detaeye
Datum: 31 oktober, 2005
Auteur: Steven Devos


Huisvader Franky deed een uitstekende zet door daags voor Allerheiligen een gig op de kalender te plaatsen. Zowat iedereen heeft vrijaf zodat weinig blues- en jazzliefhebbers iets kunnen inroepen om niet naar Banana Peel af te zakken. Dit vertaalt zich duidelijk in de hoge opkomst.De hoofdreden om naar Ruiselede te komen is uiteraard het concert van Norbert Detaeye. Zijn werk is voor sommigen onder ons misschien minder gekend maar de naam zelf doet bij zowat iedereen een belletje rinkelen.Norbert beweegt zich al sedert 1965 in de jazz- en blueswereld. Van 1966 tot 1987 is hij zanger/pianist bij de ‘Jeggpap New-Orleans Jazzband', het toenmalig huisorkest van de Honky Tonk Jazzclub in Dendermonde. Door de groeiende interesse en de vele contacten met muzikale grootheden reist hij diverse keren naar New Orleans. In 1976 is hij de eerste Belg die er op het wereldberoemde Jazz and Heritage Festival staat en sinds 1980 is hij er ereburger van de stad. Dit vertelt iets over zijn staat van dienst… In de jaren tachtig gaat hij meer en meer solo. Hij neemt een aantal New Orleans-getinte LP's en CD's op en wordt steeds vaker gevraagd in binnen- en buitenland.

Detaeye blijkt ook een hart te hebben voor zijn medemens. Hij werkt mee aan diverse projecten (o.a. muziek-mediatheek aan de universiteit van Brasov in Roemenië, Vredesconcert te Passendaele in samenwerking met Willem Vermandere) en verwijdt intussen zijn muzikale horizonten. Midden de jaren negentig groeit hij uit tot een prominent gospelvertolker.

De begeleidingsband is ook niet van de minste. Erik De Wolf (zang, gitaar) speelde ondermeer bij Two Man Sound, Zjef van Uytsel, Wim De Craene, Roland, Steve Turcksin Band, Catfish en Banana Peel Blues Band. Kortom een muzikale duizendpoot. Karel Algoed (contrabas) heeft een imponerend jazzverleden: Golden River City Jazz Band, Cotton City Jazz Band, Sammy Rimmington Band, enz. Willy De Vleeschouwer is dan weer een echte bluesman. Hij behoort tot de vaste kern van de Banana Peel Blues Band en begeleidde ondermeer Jo-Ann Kelly, Roland, Eddy Burns, Johnny Mars, Kenny Neal, The Mojo Blues Band, Wigbert, Maxwell Street.

Omstreeks kwart na acht, zoals gewoonlijk, gaat het viertal van start. Al snel is voor iedereen duidelijk dat ook in België heel goeie muzikanten wonen. Onze verwachtingen worden al meteen ingelost, dit belooft een avond lang genieten te worden. Het kwartet brengt enkele bekende traditionals afgewisseld met heel wat minder bekend werk uit diverse muzikale stijlen. Jazz, rhythm & blues, ballads, gospel, swing, boogie-woogie, barrelhouse,… alles kan luidt het motto. Tussendoor geeft frontman Norbert regelmatig enige verduidelijking. Een leuke opsteker voor de vele nieuwe gezichten. De blues en de jazz met al hun deelgenres blijken dan toch zo saai niet te zijn. Het ligt misschien bij het feit hoe je het brengt. Uit de playlist noteren we volgende songs: Baby What You Want Me To Do , Do Right Blues , City Beneath The Sea , Backwater Blues , Radio Connection , Dimming Of The Day , Cow Cow Blues , Route 66 , I'm So Lonesome I Could Cry en Jambalaya .

Na de korte onderbreking gaat de band op zijn elan verder. Met Every Day I Have The Blues , Kansas City , Johny B Goode , Take Me To The Mardi Gras , One Kiss , John The Revelator , Jesus On The Main Line , Fly Like A Bird , Marie Laveau , Indian Red en Me And Bobby McGee bouwen de vier een meer dan evenwaardige tweede set. Afwisseling troef, de hoofdgast van de avond loodst ons feilloos door New Orleans en het omliggende. Een streek die hij duidelijk kent als zijn broekzak.

Als toemaatje krijgen we Lean On Me . Op licht aandringen van de huisvader krijgen we ook nog een solo van Norbert Detaeye. Het wordt een prachtstukje over de verschrikkelijke gebeurtenissen van de afgelopen maanden in de staat Louisiana. Op die manier is het klokslag elf uur wanneer de laatste noten weerklinken en we nog even kunnen nakaarten over dit schitterend concert.