Concertverslag: David Gogo
Datum: 8 oktober, 2007
Auteur: Antoine Légat

David GOGO / Vibe / Dixiefrog DFGCG 8939 (verdeling Bertus) ( www.davidgogo.com ; www.bertus.com ; www.bluesweb.com )

Zeven of acht platen moet de Canadese bluesgitarist hebben, maar ondanks de bakken lof en de prijzen (Great Canadian Blues Award in 2004; twee maal Guitarist Of The Year, een nominatie voor een Juno Award eerder dit jaar…) waarmee vakmensen David Gogo (btw zijn echte naam!) overladen heeft, blijft hij een randverschijnsel. Daar moest en mocht verandering in komen met Skeleton Key uit 2005, maar uiteindelijk bleef ie toch een man van de kenners en de collega’s. Nu is er Vibe, maar die dateert eigenlijk al van 2004. Dixiefrog Records/Bertus brachten de cd, voor het eerst met uitsluitend met eigen werk, nog maar pas uit in de Benelux, zij het met een totaal andere track volgorde. We kunnen niet beweren dat deze release een slag in het water is. Het was niets minder dan een openbaring. Met gitaristen die de noten aframmelen aan supersonische snelheden plaveit men de erg brede highway to hell, maar snarenplukkers die daarbij nog funky en groovy swingen zijn er al een stuk minder. Als ze bovendien nog erg bluesy en zelfs soulful kunnen zingen, een deftig airke met een niet al te belachelijke tekst kunnen pennen en nog bezeten blijken van de betere voorbeelden uit de Americana, zijn het er nog een handje vol. David Gogo is één van hen. Vibe opent met She’s alright en die smeuïge, erg goed klinkende song geeft het al meteen aan dat de man, bezield is met de spirit van de southern states (David deelde de planken al met Little Feat, uiteraard lang na het Lowell George tijdperk…; luister ook in dat verband naar Silk And Stone!) Dat Jeff Healey in She’s Alright de gitaren kruist met Gogo is in dit geval géén bezwaar. De rest van de cd doet niet veel onder voor de krachtige openingszet. Let op die gitaarklank in het slepende 300 Pound Shoes. Het kan levenslustig als op Hey Juanita. Love In The City (met Tom Wilson) wordt voortgestuwd door een van Keith Richards gepikte riff, maar dat stoort niet in deze rocker pur sang. Hit Me From Above toont hoe je een harde song toch nog lichtvoetig kan doen klinken. Something Ain’t Right, geschreven samen met John Capek, heeft de soulvolle atmosfeer die Robert Cray zo goed evoceert. Bij die song (en op I’do Anything, met zijn blazers) valt de gelijkenis op met Ian Parker en dat David Gogo er op foto’s toch wel uitziet als uitziet als de man uit Birmingham, zeker! Nu is Parker altijd wel een favoriet van ons geweest om de boven vermelde redenen, maar Gogo lijkt ons uit minstens even deftig edelhout gesneden. Vibe: alle tien goed…Faut le faire! (AL)

P.S. Vibe werd zopas op een toer in Nederland voorgesteld, maar deed hier enkel Verviers aan. Op maandag 8 oktober is er nog een concert in de Banana Peel in Ruiselede.