Concertverslag: Eugene Hideaway Bridges
Datum: 3 oktober, 2005
Auteur: Steven Devos


Het clubseizoen is intussen op kruissnelheid gekomen. Er is zoveel aanbod dat een mens al eens keuzes moet maken. Gelukkig is die keuze voor ons vlug gemaakt wanneer we de kans krijgen om naar onze vertrouwde bluestempel in Ruiselede af te zakken.  Vanavond verwelkomen we de Eugene Hideaway Bridges Band.  Eugene is, naar eigen zeggen, een muzikale zwerver. Z'n thuis is waar het volgende optreden plaatsvindt. Dit zegt iets over zijn druk tourschema. Elk jaar opnieuw ziet hij zowat de hele wereld. Hij moet dus wel een apostel zijn van de bluesgod.  Hij werd geboren in 1963 als vierde zoon van bluesgitarist Hideaway Slim. Zijn moeder is van de Bullock-clan waartoe ook Tina Turner (Anna Mae Bullock) behoort. Sedert zijn vijfde beschikt deze kerel al over voldoende muzikale kwaliteiten om met zijn pa op stap te gaan. Zijn ervaring is er met de jaren alleen maar groter op geworden.  De Eugene Hideaway Bridges Band bestaat uit toetsenist Dale Store, bassist Silvio Galasso en drummer Nick Marangoni.

Deze avond start iets later dan normaal. Wellicht is de uitgebreide maar degelijke soundcheck daar de oorzaak van. Het viertal behoeft geen opwarming en gaat er onmiddellijk tegenaan met de klassieker Woke Up This Mornin' . Voor velen onder ons kan de titel niet toepasselijker zijn op deze maandag…  Intussen imponeert Eugene met verve door zijn vocaal bereik en zijn meesterlijk gitaarspel. Er volgt een intieme solo ballad. Na amper tien minuten is het ons al duidelijk dat deze man en zijn band één brok klasse zijn! De afwezigen trekken nog maar eens aan het kortste eind.  Gedurende de hele eerste set tapt onze gastheer uit zijn schijnbaar bodemloze vaten van Chicago-blues, swing, funk en soul. Meesterwerken als You Gonna Miss Me When I'm Gone , Give It Up , This Is Dedicated , I Got The Blues , She Likes To Move And Groovin' , Comin' Home en How Can I Win? gaan er bij iedereen vlot in.

Na een korte onderbreking gaat het kwartet opnieuw gezwind aan de slag. Dit keer is vooral het soulwerk aan de beurt. Met songs als Life Has No Meaning Without You , I'll Always Be Part Of You , She Wanna Dance With Me , Oh Baby , Tears Of A Fool , If You Don't Wanna Love Me neemt onze gastheer zijn taak als apostel kennelijk wel heel erg ter harte. Gelukkig zorgen het swingnummer Jump The Joint en het soulgetinte Piece Of The Mountain voor de nodige emotionele afwisseling. Ondanks de hoge tearjerker-factor van de tweede set blijft Eugene ons verbazen met zijn muzikale kunde.Eens de klok van half elf gepasseerd wordt Eugene lichtelijk ongerust dat hij zijn ferry zal missen. Gelukkig is huisvader Franky in de buurt om hem gerust te stellen. Met enige overredingskracht krijgen we hem zover om nog enkele nummers te spelen. We krijgen Baby Your Love Is All I Need , Chain Of Love , Something About You Baby en Silver Slipper . In één klap vergeten we het minpuntje over de tweede set en staan we mee recht voor een staande ovatie.