Concertverslag: Banana Peel Blues Band & Guests
Datum: 8 januari, 2007
Auteur: Antoine Légat

Ons concertjaar zette pas in met de Banana Peel Blues Band voor een huisconcert in, hoe kan het ook anders, de Banana Peel in Ruiselede (ma 08/01), een verder zetting van wat tijdens de viering van 40 jaar BP al op het Polenplein te horen viel. De band bestaat nu uit Willy De Vleeschouwer (g), Pascal De Muynck (g), Harry Van Buel (keys), Geert ‘Sax’ Vansteenkiste, Eric De Wolf (b) en Andy Van Kerckhove (dr), voorwaar een beresterke bezetting! Zoals dat hoort bij een nieuwjaarsconcert waren er gasten. Zo kregen we podiumbeest Filip ‘Mr. Cleanhead’ Blancke die in zijn bekende dynamische en humoristische stijl het beste haalde uit stem en harp (de man zou grotere bekendheid verdienen, zoals die zijn tanden zet in songs van o.a. Snooky Pryor en een passabele eigen song neerpoot; zijn versie van Hey Little Girl is puur genieten!) en de fantastische soulvolle vocalen van Jill Hilleger. De manier waarop Jill Good Time Charlie en I Drink brengt, doen weinigen haar na, ook niet over de landsgrenzen. Wat een techniek! Wat ’n looks ook…Ze moet soms opletten voor overacting (het gevolg van het ongebreidelde enthousiasme dat Jill op een podium etaleert) maar wie maalt daarom als ze steeds hoger en feller gaat in Let Me Be Your Blues Lover, haar signatuursong? Doe het haar maar eens na… Zonder die eregasten neemt Pascal De Muynck de vocalen waar. Dan horen we echt van alles: een toch iets minder bekende Robert Cray (Love Sickness), Tony Joe White (een zàlig (You’re Gonna) Look Good In Blues), Paladins, Willie Dixon, T-Bone Walker. Dat de leden nog niet aan eigen werk toe zijn (toch niet binnen deze band, want Eric schrijft voor zijn Wona Tune en heeft Pascal ook geen eigen werk bij Midnight Drive?) is een minpunt, maar vooral verheugend is dat de BPBB, toch een gelegenheidsformatie in deze versie een peil hebben bereikt dat ze niet alleen buitenlandse gasten kunnen backen (wat al jaren succesvol gebeurt, denk aan de toer met de Canadese Teresa Malenfant) maar gewoon eens op tournee moesten gaan, liefst met deze gasten en misschien nog een locale grootheid her en der. Want de bloedstollende versie van No More Free Rides van Larry Garner is er één om in te lijsten! Wie laat deze band eens toeren? (25 02 07)